ورزش کنید تا قلبی سالم داشته باشید
بلند كردن
ـ بهبود بخشيدن به جريان خون و كمك به اكسيژن رساني بهتر به بدن.
ـ بهبود بخشيدن علايم نارسايي قلبي.
ـ افزايش سطح انرژي به نحوي كه قادر به انجام فاليت بيشتري باشيد بدون آنكه دچار خستگي يا تنگي نفس شويد.
ـ كاهش فشار خون.
ـ بهبود بخشيدن به تون و قدرت عضلات.
ـ بهبود بخشيدن به تعادل فرد و انعظافپذيري مفاصل .
ـ تقويت استخوانها.
ـ كمك به كاهش چربي بدن و رسيدن به يك وزن مناسب.
ـ كمك به كاهش استرس، تنش، عصبانيت و افسردگي.
ـ كمك به افزايش اعتماد به نفس و خودباوري.
ـ بهبود وضعيت خواب.
و در نهايت اينكه باعث ميشود احساس آرامش و آسودگي بيشتري كنيد.
¾ چگونه شروع كنم؟
پيش از شروع يك برنامهي ورزشي، نخست با پزشكان مشورت كنيد:
تغييرات درماني:
درمانهاي جديد ميتوانند به شدت پاسخ شما نسبت به ورزش را تحت تأثير قرار دهند؛ پزشكتان ميتواند به شما اطمينان دهد كه آيا انجام فعاليتهاي ورزشي معمول همچون گذشته برايتان بيخطر است يا خير.
اجسم سنگين:
اطمينان حاصل كنيد كه بلند كردن يا هل دادن اجسام سنگين و انجام كارهاي سنگين نظير شنكشي، پارو كردن، درو كردن و شخم زدن خارج از توان و تحمل شما نيست. ممكن است كارهاي عادي روزانه در اطراف منرل باعث خستگي در برخي افراد شود؛ نخست مطمئن شويد تنها كاري را انجام ميدهيد كه بدون خستگي از عهده انجام آن برميآييد.
ورزشهاي بيخطر:
پيش از بلند كردن وزنه، پياده روي و يا شنا، نخست از موافقت پزشكتان اطمينان حاصل كنيد.
¾ چه نوع ورزشي بهترين است؟
نرمش:
از سرعت كشش عضلات خود بكاهيد. نرمش بازوها و پاها، پيش و پس از ورزش باعث آماده شدن عضلات براي فعاليت شده و مانع از آسيب و پارگي عضله ميشود. نرمشهاي معمول، همچنين باعث افزايش محدودهي حركت و انعطافپذيري ميشوند.
ورزشهاي قلبي-عروقي يا ايروبيك (هوازي):
فعاليت جسماني مداوم با استفاده از گروههاي بزرگ عضلاني. اين نوع ورزش باعث تقويت قلب و ريهها شده و به قدرت بدن در استفاده از اكسيژن ميافزايد. ورزشهاي ايروبيك بيشترين سود را براي قلب شما به دنبال دارد. جداي از اين، ورزشهاي ايروبيك ميتواند باعث كاهش ضربان قلب و فشار خون شما در حالت استراحت شده و تنفس شما را بهبود بخشد.
ورزشهاي قدرتي:
كششهاي مكرر عضلاني تا جاييكه عضله خسته شود. تعداد زيادي از اين ورزشها براي بسياري از بيماران دچار نارسايي قلبي توصيه نميشود. (به مطالب زير توجه كنيد!)
مثالهاي ورزشهاي ايروبيك كدامند؟
ورزشهاي ايروبيك (هوازي) شامل اين ورزشها هستند:
پيادهروي، دويدن آهسته، طناب بازي، دوچرخه سواري (ثابت يا متحرك)، اسكي، اسكيت، قايق راني و ايروبيك آبي و ايروبيك كم اثر.
چند وقت يكبار بايد ورزش كنم؟
بهطور معمول، براي رسيدن به حداكثر كارآيي، بايستي به تدريج ميزان ورزش كردن را افزايش دهيد تا جاييكه 3 يا 4 بار در هفته، هر جلسه حداقل 20 تا 30 دقيقه، ورزش كنيد. .ورزش كردن روزانه يا يك روز در ميان به شما كمك ميكند كه ورزش ايروبيك را در برنامهي روزانهتان حفظ كنيد.
چه چيزهايي را بايد در برنامهام جاي دهم؟
هر جلسه ورزش بايستي شامل سه مرحلهي گرم كردن، فاز شكل دهي و سرد كردن باشد.
- گرم كردن:
اين عمل باعث ميشود كه بدن شما به تدريج خود را از حالت استراحت وارد فاز ورزش كند. گرم كردن مانع از وارد آمدن فشار و استرس به قلب و عضلات شما شده، به تدريج تنفس، گردش خون (ضربان قلب) و دماي بدن را افزايش ميدهد. همچنين اين حركت باعث افزايش انعطافپذيري شده و از كوفتگي عضلات جلوگيري ميكند. بهترين روش گرم كردن عبارت است از نرمش و شروع فعاليت ورزشي با انجام فعاليتهايي با شدت كم.
- شكل دهي:
اين مرحله، به دنبال گرم كردن صورت ميگيرد. در اين فاز است كه كالري به مصرف رسيده و فوايد حاصل از ورزش كردن عايد فرد ميشود. حتماً شدت فعاليت خود را (از طريق چك كردن ضربان قلبتان) كنترل كنيد. هرگز زيادهروي نكنيد.
-سرد كردن:
اين بخش، آخرين مرحلهي يك جلسهي ورزشي است. اين مرحله به بدن شما فرصت ميدهد كه به تدريج از فاز اصلي ورزش به حالت عادي بازگردد. ضربان و فشار خون شما تقريباً به مقادير آن در زمان استراحت خواهد رسيد. سرد كردن به معني نشستن نيست! در واقع بايستي بعد از ورزش، ننشينيد، دراز نكشيد و آرام نايستيد. چنين اعمالي سبب ميشود كه احساس گيجي و سبكي سر به شما دست دهد و يا دچار تپش قلب شويد ( احساس ضربان قلب در سينه).
بهترين راه سرد كردن، كاستن تدريجي از شدت فعاليت است. شما همچنين ميتوانيد برخي از همان فعاليتهاي نرمشي را كه در ابتداي كار براي گرم كردن خود بهكار برديد، براي سرد كردن هم استفاده كنيد.منظور از «مقياس درجهبندي شدت احساس شده» (Rated Percieved Exertion Scale) چيست؟
مقياس (RPE) براي سنجش شدت ورزش مورد استفاده قرار ميگيرد. اين مقياس از 0 تا 10 درجهبندي ميشود. اعداد زير بيانگر عبارتهايي هستند كه براي نشان دادن آساني يا سختي يك فعاليت ورزشي مورد استفاده قرار ميگيرند. به عنوان مثال، 0 (هيچ) تقريباً مشابه حالتي است كه در هنگام نشستن روي صندلي داريد، 10 (بسيار، بسيار سنگين) مشابه حالتي است كه در پايان يك آزمون استرس ورزش يا پس از يك فعاليت بسيار سخت داريد.
مقياس RPE
| 0 - هيچ |
4 - تا حدي سنگين |
| 0.5 - قابل اغماض |
6-5 سنگين |
| 1 - بسيار سبك |
9-7 خيلي سنگين |
| 2 - سبك |
10 – بسيار بسيار سنگين |
|
3 – متوسط |
در اغلب موارد، شما بايد در حدي ورزش كنيد كه احساستان معادل با سطح 3 (متوسط) تا 4 (تا حدودي سنگين) باشد. در هنگام بهكارگيري اين مقياس رتبهبندي، بهخاطر داشته باشيد كه به احساس تنگي نفستان و نيز اينكه تا چه اندازه احساس خستگي در پاها و كل بدن داريد نيز توجه كنيد.
برخي از رورشهاي گرم كردن را نام ببريد؟
هر جلسه تمرين ورزشي بايستي با يك فرآيند گرم كردن آغاز شود. اكنون به شرح برخي حركات نرمشي ميپردازيم كه ميتوان براي شروع از آنها استفاده كرد. لطفاً پيش از شروع هر برنامهي ورزشي نخست با پزشك خود مشورت كنيد. در صورتي كه هر يك از تمرينهاي زير باعث بروز درد شوند به اين فعاليت ادامه نداده و به دنبال مشاوره با يك دكتر فيزيوتراپيست باشيد.
ورزش در حين نشستن
در هنگام انجام اين ورزشها، وضعيت قرارگيري بدنتان مناسب باشد؛ بدين معنا كه پشتتان را صاف نگه داريد و آن را قوس نداده يا قوز نكنيد. اطمينان حاصل كنيد كه حركتتان كنترل شده و آهسته هستند. از حركات ناگهاني و سريع خودداري كنيد. در حين اين ورزشها نفس خود را حبس نكنيد.
- كاركشيدن از قوزك پا:
روي زمين بنشينيد، كف پاهاتان را در جلويتان بهطور كامل روي زمين قرار دهيد. پاشنهها را روي زمين نگه داشته و تا جايي كه ميتوانيد پنجهي پا را به سمت بالا حركت دهيد. تا 5 بشماريد و سپس پنجهها را رها كنيد.
- صاف كردن زانو:
پايتان را بلند كنيد تا زانويتان بهطور كامل باز شود و در مقابل شما قرار گيرد. تا 5 ثانيه پايتان را در اين وضعيت نگه داريد. پايتان را پايين آورده، روي زمين قرار دهيد. همين عمل را با پاي مقابل تكرار كنيد.
- خم كردن لگن:يكي از زانوهيتان را خم كرده، به سمت بالا بياوريد، همزمان با بازكردن اين زانو، زانوي مقابل را خم كنيد. اين عمل را تكرار كنيد. درست مثل اينكه در حالت نشسته، درجا پيادهروي ميكنيد.
- رساندن دست به بالاي سر:
يكي از بازوهايتان را بهطور مستقيم بالاي سر ببريد، بهطوريكه كف دستتان به سمت خارج قرار گرفته و آرنجتان صاف باشد. به آهستگي بازويتان را پايين بياوريد، به نحوي كه به پهلو قرار گيرد؛ حال همين عمل را با دست مقابل تكرار كنيد.
- لمس شانهها:
در حاليكه نشستهايد دستهاتان را در طرفين بدن آويزان نگه داريد، به نحويكه كف دستها به سمت بالا قرار گيرد. آرنجهاتان را خم كنيد تا جايي كه دستها، شانهها را لمس كنند؛ حال، دستها را در طرفين بدن پايين بياوريد.
- بلند كردن يك بازو:
در حاليكه نشستهايد دستهاتان را در طرفين بدن آويزان نگه داريد، به نحويكه نوك انگشتتان به سمت پايين باشد. يكي از دستهاتان ار در همان امتداد به طرف بالا حركت دهيد، بهطوريكه آرنج خم نشده و كف دست روبه زمين باشد. به اين ترتيب يك دستتان در همان سمت بدن بهطور كامل باز خواهد شد. اكنون به آهستگي دست خود را پايين بياوريد. همين عمل را با دست مقابل تكرار كنيد.
- بالا انداختن شانهها:
قوز نكنيد، پشتتان را صاف نگه داريد، شانههاتان را به سمت بالا و جلو به طرف گوشهايتان حركت دهيد و با يك حركت دايرهوار آهسته، آنها را به پايين و عقب برگردانيد.
- حركات حلقوي بازوها:
در حاليكه نشستهايد، دستانتان را در دوطرف بدن آويزان نگه داريد بهطوري كه نوك انگشتان روبه زمين باشد. هر دو دست را بلند كرده و در طرفين اندكي بالا ببريد به نحويكه آرنجها خم نشود. تا آنجا كه حدود 1-2 فوت از بدن فاصله گرفته باشند و كف دستها همچنان رو به بدن باشد. اكنون بازوهايتان را در يك مسير دايرهاي كوچك به چرخش درآوريد.
- حركات حلقوي يك شانه:
يكي از آرنجهايتان را خم كنيد، طوريكه نوك انگشتانتان، روي شاه قرار گيرند. شانه و آرنج را نخست در جهت حركت عقربههاي ساعت و سپس در خلاف جهت آن به حركت درآوريد. اين عمل را با دست مقابل هم تكرار كنيد.
- ورزشهاي كششي (نرمش)
اطمينان حاصل كنيد كه در هنگام انجام اين فعاليتها، حركاتتان كنترل شده و آهسته هستند. از حركات ناگهاني و سريع خودداري كنيد. حركات كششي را تا جايي ادامه دهيد كه يك احساس كشش خفيف را در عضلهتان احساس كنيد. هر حركت كششي را 20 تا 30 ثانيه ادامه دهيد، مشروط بر اينكه ايجاد درد يا ناراحتي نكند. نفستان را در حين انجام اين ورزشها حبس نكنيد.
-كشش همسترينگ:
در حالت ايستاده، در حاليكه به ديوار يا يك جسم ثابت (نظير ميز تحرير) تكيه كردهايد، يكي از پاهاتان را روي يك صندلي يا چهار پايه قرار دهيد. از صندلي يا چهار پايهاي با ارتفاع مناسب استفاه كنيد به نحوي كه به شما اين امكان را بدهد تا زانويتان صاف باشد. به آرامي به جلو خم شويد، پشتتان را صاف نگه داريد، دستتان را پايين بياوريد تا جايي كه ساق پاي همان طرف را لمس كنيد، اين عمل را تا اندازهاي ادامه دهيد كه در پشت ران همان طرف احساس كشش كنيد. اكنون شل كنيد و اينبار، همين حركت را با پاي مقابل اجرا كنيد.
- كشش چهار سر ران:
در برابر يك ديوار ايستاده، يكي از دستهاتان را روي ديوار قرار دهيد. يكي از زانوهايتان را خم كرده، قوزك پايتان را در دست گرفته و آن را در پشت پا، بالا نگه داريد. سعي كنيد پاشنهتان را با باسـنتان مماس كنيد. اكنون شل كنيد و همين حركت را با پاي مقابل اجرا كنيد.
-كشش ساق پا در برابر ديوار:
روبه ديوار بايستيد و براي حفظ تعادل دستهايتان را روي ديوار قرار دهيد. يكي از پاها را حدود 30 سانتيمتر جلوتر از پاي ديگر قرار دهيد. زانوي پاي جلويي را خم كرده و زانوي پاي عقبي را صاف نگه داريد (هر دو پاشنه روي زمين قرار گيرند). براي جلوگيري از آسيب، اجازه ندهيد كه پاي خم شدهتان بيش از اين به جلو رانده شود. به آرامي به جلو خم شويد تا جايي كه كشش ملايمي را در ساق پاي صافتان احساس كنيد. اكنون پاها را شل كرده و اينبار همين حركت را با پاي ديگر انجام دهيد.
-كشش ساق پا در پلهها:
روي پلهها بايستيد و دستتان را از نرده گرفته يا روي ديوار قرار دهيد. كف يك پا را روي يك پله قرار داده و پاشنهي پاي مقابل را به سمت عقب و پلهي پايينتر حرت دهيد، تا جايي كه كشش خفيفي را در ساق پايتان احساس كنيد. جاي پاها را عوض كنيد.
- كشش زانو:
به پشت روي زمين دراز بكشيد. يكي از زانوهايتان را خم كنيد و پاي خم شده را به سمت سينهتان بكشيد تا جاييكه كششي را در قسمت تحتاني پشتتان حس كنيد.
سعي كنيد كه سرتان را روي زمين نگه داريد، اما فشاري به خود وارد نكنيد. به آرامي پايتان را پايين بياوريد حالا همين عمل را با پاي ديگر نيز انجام دهيد.
-كشش كشاله زان:
به پشت دراز بكشيد، زانوهايتان را خم كرده و كف پاهايتان را به هم بچسبانيد. به آرامي زانوهايتان را پايين بياوريد تا به سطح زمين نزديك شوند تا جايي كه كشش ملايمي را در كشالهي ران و بخش داخلي رانهايتان احساس كنيد.
-كشش بازوها در بالاي سر:
انگشتانتان را به هم قفل كنيد، به گونهاي كه كف دستانتان روبه خارج قرار گيرند (يا با دستانتان حولهاي را از دو طرف بگيريد، به نحوي كه دستهايتان به اندازهي عرض شانهها از هم باز باشند). بازوهايتان را در مقابل خود (روبه جلو) باز كيند، به نحوي كه آرنجهايتان صاف باقي بماند. بازوها را تا ارتفاع شانههايتان بالا ببريد. سپس دستها را بالاي سر ببريد و تا جايي در اين حالت نگه داريد كه كشش ملايمي را در سينه يا شانههايتان حس كنيد.
- بالابردن بازوها در عقب بدن:
دستهايتان را در سطح كمر، پشتتان قرار دهيد، انگشتهايتان را به هم قفل كنيد (يا با دستانتان حولهاي را از دو طرف بگيريد، به نحوي كه دستهايتان به اندازهي عرض شانهها از هم باز باشند). آرنجهايتان را صاف كرده و دستهاتان را به سمت بالا ببريد تا زمانيكه كشش ملايمي را در سينه يا شانههايتان احساس كنيد.
- خم شدن به پهلو:
صاف بايستيد و پاهايتان را به اندازهي عرض شانهها از هم باز كنيد. آرنج يك دست را خم كرده و كف همان دست را روي سر قرار دهيد، دست ديگر را در سطح ران به آرامي به سمت زانو حركت دهيد. حركت را تا جايي ادامه دهيد كه كشش خفيفي را در آن سمت احساس كنيد. حال همين عمل را در طرف مقابل تكرار كنيد.
- حركت حلقوي همزمان شانهها:
د رحاليكه آرنجتان را خم كردهايد، نوك انگشتانتان را روي شانهها قرار دهيد. شانهها و آرنجهايتان را يكبار در جهت حركت عقربههاي ساعت، و بار ديگر در خلاف آن بچرخانيد، طوريكه انگار دايرههاي بزرگي را با دو آرنجتان رسم ميكنيد. اين حركت را در هر دو جهت تكرار كنيد.
- حركت حلقوي پاها:
براي حفظ تعادل از يك صندلي يا جسم ثابت ديگري، كمك بگيريد. يكي از پاهايتان را صاف نگه داشته و به طرف پشت بلند كنيد، هر دو زانويتان را صاف نگه داريد. پايتان را يكبار در جهت حركت عقربههاي ساعت و بار ديگر در خلاف جهت آن به چرخش درآوريد، درست شبيه آنكه دايرههاي كوچكي را با پاهايتان ترسيم ميكنيد. (شما بايد حركت را در مفصل رانتان احساس كنيد). اين حركت را در هر دو جهت با هر دو پا تكرار كنيد.
- چگونه ميتوانم از افراط و زيادهروي در حركات ورزشي خودداري كنم؟
در اينجا به شرح چند نكته ميپردازيم:
ـ سطح فعاليتتان را به تدريج افزايش دهيد، خصوصاً اگر از كساني نيستيد كه بهطور مرتب ورزش ميكنند.
ـ پس از صرف وعدهي غذايي حداقل تا 1.5 ساعت از ورزش كرن بپرهيزيد.
ـ هنگام نوشيدن مايعات حين ورزش، دقت كنيد كه از محدوديتهاي مصرف مايعات خود تجاوز نكنيد.ـ زمان كافي در نظر بگيريد بهطوري كه شامل 5 دقيقه گرم كردن، نرمش و ورزشهاي كششي پيش از آغاز فعاليت ورزشي و نيز 10-5 دقيقه فعاليت سرد كردن پس از ورزش باشد. فعاليتهاي كششي ميتوانند بهطور ايستاده يا نشسته صورت گيرند.
ـ با يك سرعت ثابت و معين ورزش كنيد. سرعت ورزش كردن را در حدي حفظ كنيد كه همچنان بتوانيد به صحبت كردن ادامه دهيد.
ـ برنامهي ورزش خود را ثبت كنيد.
- چگونه ميتوانم به عادت ورزش كردن پايبند بمانم؟
ـ تفريح كنيد! فعاليتي را انتخاب كنيد كه از آن لذت ميبريد. اگر به برنامهي ورزشيتان علاقمند باشيد، احتمال پايبند ماندنتان به آن بيشتر خواهد بود. سئوالات زير، برخي از نكاتي هستند كه ميتوانند پيش از آغاز يك برنامهي روتين به شما كمك كنند:
ـ من از كدام فعاليتهاي فيزيكي لذت ميبرم؟
ـ آيا من فعاليتهاي فردي را ترجيح ميدهم يا فعاليتهاي گروهاي را؟
ـ چه برنامههايي با برنامهي روزانهي من هماهنگي بيشتري دارند؟
ـ آيا من از شرط جسمانياي برخوردارم كه گزينههاي من را در انتخاب ورزش مورد علاقهام محدود ميكند؟
ـ چه اهدافي را در سر دارم؟ (به عنوان مثال، كاهش وزن، تقويت عضلات يا افزايش انعطافپذيري)
ـ ورزش كردن را به برنامهي روزانتان اضافه كنيد. طوري برنامهريزي كنيد كه هر روز درست سر همان ساعت معين ورزش كنيد (مثلاً هنگام صبح كه از انرژي بيشتري برخورداريد). از انواع متفاوتي از ورزشها بهره بگيريد تا دچار خستگي نشويد. اگر بهطور مداوم ورزش كنيد، بهزودي به صورت بخشي از شيوه زندگيتان در خواهد آمد.
ـ فردي را بيابيد كه همپاي شما در ورزش كردن باشد. اينكار به شما كمك ميكند كه انگيزهتان را حفظ كنيد.
همچنين الزامي وجود ندارد كه ورزش كردن از نظر مالي به شما هزينهاي تحميل كند. از خريد لوازم ورزشي گرانقيمت يا عضويت در كلوپهاي سلامتي خودداري كنيد، مگر اينكه اطمينان داشته باشيد حتماً از آنها استفاده خواهيد كرد.
نكات عملي عمومي براي افراد مبتلا به نارسايي قلبي
ـ مطمئن شويد كه هر ورزشي، همراه با استراحت است.
ـ از ورزشهاي ايزومتريك مانند بلند كردن اشياء سنگين، يا توأم با نشستن و برخاستن خودداري كنيد. ورزشهاي ايزومتريك باعث فشار آوردن به عضلات در برابر ساير عضلات و يا اشياي غير متحرك ميشود.
ـ زماني كه هوا بسيار سرد، بسيار گرم يا مرطوب است، از ورزش كردن در محيط باز خودداري كنيد. رطوبت بالا ميتواند باعث خستگي زودرس شما شود؛ درجه حرارتهاي بالا نيز ميتواند در گردش خون تداخل ايجاد كرده، تنفس را دشوار كرده و باعث درد قفسه سينه شود. ورزشهاي داخل محيطهاي سربسته نظير پيادهروي، گزينههاي بهتري هستند.
ـ اطمينان حاصل كنيد كه به قدر كافي مايعات مصرف كردهايد نوشيدن آب، حتي پيش از احساس تشنگي، خصوصاً در روزهاي گرم از اهميت بالايي برخوردار است. اما، مراقب باشيد كه مصرف بيش از حد آب نيز بپرهيزيد. از توصيههاي پزشكتان در رابطه با مقدار آب مجاز براي نوشيدن در طي روز پيروي كنيد.
ـ از دوش بسيار گرم يا بسيار سرد و نيز حمام سونا پس از ورزش خودداري كنيد. اين تغييرات شديد درجه حرارت باعث افزايش كار قلب ميشود.
ـ از ورزش كردن در مناطق سراشيبي و سربالايي بپرهيزيد. اگر مجبوريد كه در مناطق داراي پستي و بلندي قدم بزنيد. مطمئن شويد كه در هنگام بالا رفتن از بلندي از سرعت خود ميكاهيد و از كار سخت دوري كنيد. با دقت ضربان قلب خود را كنترل كنيد.ـ در صورتيكه برنامهي ورزشتان به دليلي (به عنوان مثل بيماري، مسافرت يا بدي آب و هوا) معلق شده است، مطمئن شويد كه به راحتي قادريد به برنامهي معمولتان باز گرديد. در شروع مجدد، فعاليت خود را با شدت كم آغاز كرده و به تدريج افزايش دهيد تا به همان مقدار پيش از آغاز كردن بازگرديد.
احتياطهاي حين ورزش كردن
نكات زيادي وجود دارند كه هنگام ايجاد يك برنامهي ورزشي بايد در مورد آنها احتياط كرد. اكنون به ذكمر برخي از اين نكات ميپردازيم:
ـ در صورت خستگي شديد يا تنگي نفس، ورزش را قطع كيند؛ دربارهي علايم و مشكلاتتان را با پزشكتان در ميان بگذاريد، يا يك قرار ملاقات براي ارزيابي مشكلتان برنامهريزي كنيد.
ـ اگر احساس ميكنيد حالتان خوب نيست يا تب داريد، ورزش نكنيد. شما بايستي پيش از شروع مجدد برنامهي ورزشيتان، به دنبال از بين رفتن تمام علايم بيماريتان، چند روز ديگر نيز وقفه بيندازيد؛ مگر اينكه پزشكتان راه ديگري را پيش پايتان بگذارد.
ـ در صورتيكه هنگام فعاليتي دچار تنگي نفس يا خستگي پيش رونده شديد، از شدت فعاليت بكاهيد يا آن را قطع كنيد. در هنگام استراحت، پاهاتان را بالا بگيريد. در صورت ادامهي تنگي نفس با پزشكتان تماس بگيريد. ممكن است كه پزشك تغييري در برنامه غذايي، محدوديت مصرف مايعات يا رژيم داروييتان ايجاد كند.
ـ در صورت ايجاد ضربان قلب نامعلوم يا سريع يا احساس تپش قلب فعاليتتان را متوقف كنيد. نبضتان را پس از 15 دقيقه استراحت چك كنيد. در صورتي كه هنوز هم بالاي 150 – 120 تپش در دقيقه است، براي راهنمايي با پزشك تماس بگيريد.
در صورت احساس درد:
ـ پشت گوش نيدازيد! در صورت داشتن درد قفسه سينه يا دردي در هرجاي ديگر بدن، هرگز به فعاليت خود ادامه ندهيد. انجام يك فعاليت ورزشي توأم با درد ميتواند باعث استرس يا آسيب به مفاصل شود.در چنين مواردي:
ـ داشتن درد قفسه سينه
ـ احساس ضعف
ـ داشتن سرگيجه يا احساس سبكي سر
ـ دچار شدن به اضافه وزن يا تورم غير قابل توجيه (بلافاصله با دكتر تماس بگيريد)
ـ احساس فشار يا درد در قفسهي سينه، گردن، بازو، فك يا شانه
ـ هر علامت ديگري كه باعث نگراني شود.ورزش را قطع كرده و استراحت كنيد.
در صورتي كه دچار علايمي شديد كه برطرف نميشود، حتماً با پزشكتان تماس بگيريد.
آنجا که توئی ، رهگذری نیست مرا جز دوری تو غم دیگری نیست مرا